Farsi Editor for Autocad

4 02 2008

فارسی نویسی در نرم افزارهای مختلف همیشه با محدودیت هایی مواجه بوده است . ساختار نوشتار فارسی یا عربی چندین اختلاف اساسی با لاتین دارد . نوشتار فارسی راست به چپ میباشد و حروف فارسی به هم چسبیده میشود و این بهم چسبیدگی مشکل اساسی نوشتار فارسی در برنامه هایی است که برای زبان لاتین نوشته شده اند . مثلا حرف “ک” در ابتدای یک کلمه بصورت “كب” نوشته میشود در وسط یک کلمه بصورت “بکب ” و در انتهای یک کلمه به صورت “بک” و بصورت تنها به شکل “ک” نوشته میشود ، يعنی اینکه برنامه ای گرافیکی همانند اتوکد که فونتها را بر روی نقشه ترسیم میکند بایستی چهار حالت فوق را برای یک حرف درنظر بگیرد ، در حالی که برای حروف لاتین ما تنها 2 حالت حروف بزرگ و کوچک را داریم .

شرکت مایکروسافت با تعریف استاندارد یونیکد ، ساختار و نوشتارها به زبانهای مختلف را در سیستم عامل ویندوز گنجاند و با معرفي فونتهای TrueType استفاده از زبانهای مختلف در برنامه های گوناگونی مانند office و همچنین در سطح وب را ميسر كرد . متاسفانه نرم افزار اتوکد از فونتهای با پسوند shx استفاده میکند و این ساختار تا کنون وارد فونتهای shx نشده است.

در دهه هفتاد فونتهای فارسی با ساختار shx طراحی شدند و برنامه های لیسپ برای استفاده از این فونتها نوشته شد که معروف ترین آنها لیسپ های kateb.lsp و farsi.lsp میباشد . با استفاده از این برنامه ها جملات فارسی بر روی نقشه های dwg قرار گرفت . ولی استفاه از این لیسپ ها جاده یک طرفه ای بود که معادل فارسی کلید های فشرده شده را تشخیص میداد و با توجه به حروف قبلی و بعدی یکی از چهار نوع شکل یک حرف را در کلمه میگنجاند حال اگر نیاز به ادیت نوشته قبلی بود راه حلی بجز نوشتن از ابتدا وجود نداشت .

 Editor for Autocad برنامه ای است که به زبان ویژوال بیسیک نوشته شده است. اين برنامه نوشته های فارسی در محیط اتوکد را خوانده و به فرمت یونیکد تبديل میکند و سپس آنرا در پنجره ای نشان میدهد. حال هر تغییری که نیاز باشد میتوان در نوشته داد و دوباره به فرمت اولیه بازگرداند.

در طراحی فونتهای shx فارسی دو نوع ساختار رعایت شده یکی فونتهای sade.shx , chapi.shx و دیگری naskh.shx , tahrir.shx میباشد. این ماکرو هردوی این ساختارها را پشتیبانی نموده و برنامه میتواند ورودی را از یک ساختار تحویل گرفته و با همان ساختار یا ساختار دیگر تحویل نماید از امکانات دیگر برنامه اینکه قابلیت انتخاب همزمان چندین نوشته را داشته و ادیت آنها را به صورت جداگانه انجام میدهد و دیگر اینکه میتوان style و ارتفاع نوشته ها را در این برنامه همزمان با تغییر در متن تغییر داد.

امیدوارم دوستانی که از نوشته های فارسی در اتوکد استفاده مینمایند از این برنامه لذت ببرند.

به نام خدا

چگونه در اتوکد فارسی بنویسیم ؟

....از آنجا  یکی از بهترین نرم افزارهای این رشته نرم افزار معروف اتوکد می باشد تصمیم گرفتم تا این مقاله آموزشی که مشکل اکثر دوستانی که با این نرم افزار سرو کار دارند را به گونه ای برطرف کنم

یکی از مشکلات این نرم افزار فارسی نویسی در آن میباشد که کار رو برای کاربران فارسی زبان سخت کرده است این موضوع زمانی خودش را نشان می دهد که تصمیم بگیرید ترسیمات خود را چاپ کنید اینجاست که میبینید تمام نوشته های فارسی شما در هم ریخته است و زحمات شما ثمر بخش نبوده است از آنجا که در نسخه های جدید این نرم افزار سعی شده است تا این مشکل برطرف شود ولی باز هم می بینیم که این نرم افزار  جواب گوی نیاز کاربران خود نیست

من قصد دارم روشی رو معرفی کنم که شما قادر باشید به گونه ای فارسی تایپ کنید و دیگر در زمان چاپ هم مشکلی نداشته باشید برای اینکار احتیاج به چند فونت و چند فایل دارید که من آن را تهیه ودر بسته نرم افزاری ارئه داده ام این بسته نرم افزاری را می توانید در زیر دریافت کنید

<<<نرم افزار فارسی نویس در اتوکد>>>

سایز فایل 45 kb

Password : www.digi.pro.tc

روش نصب واستفاده از نرم افزار :

بعداز دریافت فایل حاوی نرم افزار و باز کردن آن که از نوع زیپ می باشد مشاهد خواهید کرد که درآن یک فولدر فونت و چند فایل می باشد

• ابتدا فونتهای داخل فولدر را در فولدر فونت  اتوکد که در پوشه اصلی اتو کد هست کپی کنید به طور مثال  مسیر مقابل /C:/Program Files/Autocad2004/Font 

• بعد از کپی کردن فونتها نوبت به کپی کردن دیگر فایلها می باشد که آنها رو می تونید داخل فولدر اتو کد کپی کنید مثلا مسیر مقابل C:/Program Files/Autocad2004

• بعد از این نوبت به نصب نرم افزار در اتو کد می باشد حالا اتوکد را اجرا کنید بعد از اجرای کامل اتوکد در خط فرمان فرمان زیر را تایپ کنید

Command : appload

بعد دکمه اینتر رو بزنید تا فرمان اجرا شود حالادر مقابل شما پنجره مشابه زیر باز میشه که باید بعد از انتخاب مسیر فایلهای کپی شده که قبلا خود شما کپی کردید و انتخاب دکمه contert از پنجره بازشده دو فایل اصلی با نامهای FARS و NEGAR رو انتخاب می کنید یعنی دکمه Add رو زده و بعد از انتخاب این دو فایل آن را به لیست می افزاییم و پنجره رو می بندیم حالا تیک Adc to History رو اگه تیک نداره فعال می کنیم بعد دو فایل و انتخاب و روی دکمه Load کلیک می کنیم دقت داشته باشید هر بار که اتوکد فعال می شود این دو فایل نیز می بایست لود شود که شما با قرار دان آنها در Startup Suiteاینکار رو می کنید

حالا پنجره لود راببندید دقت داشته باشید که این پنجره در نسخه های مختلف متفاوت می باشد همچنین شما می توانید از طریق منو نیز به این پنجره دست پیدا کنید

Tools > Load Applications

• تقریبا کار تمام است حال بریم سر اجرای نرم افزار برای اجرای نرم افزار می بایست شما قبل از اجرا فونت فارسی خود را در استال انتخاب کنید برای اینکار فرمان Style را اجرا می کنیم و یا از منویFormat گزینه Text Style رو انتخاب می کنیم

Command : style

حالا از پنجره بازشده فونتی که قبلا کپی کردیم رو پیدا و انتخاب می کنیم به طور مثال فونت Kofi.shx رو انتخاب می کنیم دفت کنید که قسمت Backwards رو برای فونتهای فارسی فعال کنید در غیر این صورت نوشته ها برعکس خواهد بود همچنین دقت کنید Style Name روی استاندارد باشه حالا روی دکمه Apply کلیک می کنیم

حالا فونت مورد نظر انتخاب شده و آماده تایپ می باشد

• جهت تایپ فارسی از فرمان Fars استفاده می کنیم

Command : Fars

حالا می تونید بقیه کارو رو به دلخواه انجام بدید بطور مثال جهت نوشته نوع و ارتفاع رو معلوم کنید و شروع به نوشتن کنید برای اینکه راحت تر باشد بعد از اجرای فرمان به خط کوتاه از سمت راست به چپ بکشید تا ایکن تایپ ظاهر بشه حالا تایپ کنید نگران نباشید که نوشته ها به هم نچسبیده کافی بعد از تایپ دو بار اینتر کنید

خوب مرحله تایپ فارسی پابان یافت

• نکته مهمی که باید  مد نظر داشت این که فونت نوشته شده از نوع Dtext می باشد و باتغییر Style تمام فونتها تغییر خواهد کرد پس اگر قصد دارید اینگلیسی تایپ کنید حتما از مولتی تکستMtext  استفاده کنید

• همچنین جهت ادیت ویا ویرایش نوشته خود می توانید از فرمان Negar استفاده کنید                           Command : Negar

• دوستان عزیزی یکم با این روش مشکل دارن من برای راحت ترشدن کار از منو استفاده کردم تا تمام امکانات نرم افزار دردسترس باشد شما می تونید با افزودن منو یی به منو های اتوکد کار تایپ فارسی رو راحت انجام بدید برای اینکار شما می بایست در خط فرمان خود فرمان MenuLoad را تایپ کنید و بعد از اجرا از پنجره باز شده فایل ACE_LS.Mnu را انتخاب کنید و دکمه Load رو انتخاب کنید تا منو افزوده بشه منو افزوده شده با نام Farsi text در تصویر زیر معلوم است

• 

• درقسمت بعد شما می بایست منوی انتخاب شده را به مجموع منوهای اتوکد اضافه کنید بر روی تب Menu Bar در بالای همین صفحه کلیک کنید و وارد آن شوید بعد از کشوی کناری داخل صفحه منوی مورد نظر خودتورا انتخاب کنید و بعد جایی که میخواهید منو نمایش داده شود و دکمه Insert رو بزنید تا افزوده شود

خب حالابه منوهای شما یک منو افزوده شده به نام Persian که می تونید بروی آن رفته و تایپ فارسی رو راحت انجام بدید و خیلی راحت می تونید نوشته خودتون را ویرایش کنید و می توند راحت نوع استال فونت رو عوض کنید 

لطفا به گيرنده‌هاي خود دست بزنيد! -

 آموزش کاليبره کردن مانيتور در فتوشاپ

 


اشاره :
در اين مقاله آموزشي روش تنظيم سيستم مديريت رنگ‌ها در نرم‌افزار فتوشاپ و کاليبره کردن نور و کنتراست مانيتور تشريح شده است. کاليبره بودن ماينتور اهميت زيادي در کارهاي گرافيکي حرفه‌اي دارد.

مديريت رنگ‌ها در نرم‌افزارهاي گرافيكي يكي از پيچيده‌ترين مباحث آموزشي است. اگرچه كيفيت دستگا‌هاي ورودي تصوير (مانيتور، اسكنر و يا حتي دوربين‌هاي ديجيتال) در كيفيت رنگ‌هاي گرفته شده بسيار موثر است، اما اين موضوع لزوماً موجب بازسازي همان رنگ‌ها در تصوير خروجي چاپگر نمي‌باشد. رنگ‌هايي كه نمي‌توانند در خروجي چاپگر توليد شوند (Out-of-Gamut) رنگ‌هايي هستند كه كاملا خارج از محدوده‌ طيف رنگ‌هاي قابل چاپ قرار دارند. به عنوان مثال شما ممكن است بوسيله‌ ابزار گرادينت، يك طيف رنگي بسيار عالي از زرد به بنفش را بوسيله‌ نرم‌افزاري مثل فتوشاپ ايجاد كنيد. اما وقتي آن را بوسيله‌ يك چاپگر چاپ مي‌كنيد مي‌بينيد كه بسياري از رنگ‌ها، بازسازي نشده‌اند. زيرا چاپگرها نسبت به نرم‌افزارهاي ويرايش تصوير، محدوده‌ كوچكتري از طيف رنگي را پشتيباني مي‌كنند.
براي جبران اين تفاوت و بدست آوردن نزديك‌ترين رنگ بازسازي شده به رنگ نمايش داده شده، كامپيوتر‌ها از سيستم مديريت رنگ يا (‌‌‌CMS(Color Management System استفاده مي‌كنند. اين سيستم‌ها به عنوان يك مترجم، تغييرات لازم را روي رنگ‌هاي نمايش  داده و رنگ‌هاي موجود در نمايشگر را براي يك چاپگر (يا بالعكس)، بوسيله‌ يك مشخصه‌ رنگي ترجمه مي‌كند. يك‌ CMS براي اين منظور از سه جزء متفاوت بهره مي‌برد:
● يك طيف رنگي مستقل براي هر كدام از دستگاه‌ها
● يك پروفايل از پيش‌تعيين شده كه خصوصيات رنگ يك دستگاه يا سند مشخص را تعريف مي‌كند.
● يك موتور مديريت رنگ كه اين فضاهاي رنگي را به يكديگر ترجمه كند.
مباحث مربوط به مديريت رنگ‌ها، بسيار پيچيده است و در بحث آموزشي ما نمي‌گنجد. ما در اين درس تنها روي مورد دوم از اجزاي سيستم‌هاي مديريتي رنگ يا همان پروفايل‌هاي پيش‌ساخته كار مي‌كنيم. اين پروفايل‌ها را مي‌توانيد به راحتي تغيير داده يا از نو بسازيد. ويرايش ‌ICCها به زبان ساده همان تغيير رنگ و تنظيم مانيتور است كه در اين درس سعي مي‌كنيم به آن بپردازيم. براي اطلاعات بيشتر درباره‌ سيستم‌هاي مديريت رنگ به لينك‌هايي كه در پايان بخش آمده است، مراجعه كنيد.

... "اما اين رنگ يه جور ديگه‌ست!"...
 اين جمله‌اي است كه در طول كار بر روي پروژه‌هاي گرافيكي، بارها و بارها از زبان كاربران نرم‌افزارهاي مختلف ويرايش تصوير شنيده مي‌شود. بدون اين‌كه بدانند چرا اين اتفاق مي‌افتد؟‌
كاليبره كردن مانيتور اولين و شايد مهم‌ترين قدم براي شروع به كار با نرم‌افزارهاي گرافيكي است. متاسفانه كاليبره كردن يا تنظيم مانيتور اغلب از سوي بسياري از كاربران بي‌اهميت فرض مي‌شود و كم نيستند كاربراني كه هرگز اين كار را انجام نمي‌دهند. تصوير مانيتور تنها راه شما براي بررسي نوع و تركيب رنگ‌هايي است كه از صحت آنها مطمئن نيستيد. (و متاسفانه همين يك‌راه را نيز بيشتر نداريد!) و كيفيت نهايي كار بر روي تصاوير، تنها وابسته به دقت مانيتور در نمايش آنهاست.
ابزارهاي موجود براي انجام تصحيح رنگ مانيتور بسيار گسترده‌اند. از سخت‌افزارهاي گران‌قيمت گرفته تا بسته‌هاي نرم‌افزاري تخصصي. ابزارهايي ارائه شده‌اند كه مي‌توانند پيش‌فرض‌هاي نمايش رنگ مانيتور را اندازه گرفته و نوع نمايش رنگ را تغيير داده يا تصحيح كنند. در اغلب مانيتور‌هاي جديد نيز نرم‌افزارهاي كوچكي براي انجام اين كار تعبيه شده كه معمولا به صورت يك‌ CD با اجراي خودكار همراه مانيتور به شما داده مي‌شود كه به محض قرار دادن آن در درايور كامپيوتر اجرا شده و نوع نمايش رنگ‌ها و مقدار وضوح تصوير را به بهترين حالت پيش‌فرض تغيير مي‌دهند.
 

شكل 1

هيچ فرقي نمي‌كند از كدام‌يك استفاده مي‌كنيد. در هرحال قبول يك شيوه‌ نمايش رنگ خودكار به هيچ‌وجه قابل قبول نيست. روش‌هاي خودكار يك حالت بهينه را در نظر مي‌گيرند. حالتي كه هميشه هم نمي‌تواند بهترين نتيجه براي مكان و نور محيط كار (دو عامل بسيار مهم در تعيين حالت نمايش رنگ‌ها) شما باشد. شايد باور نكنيد، اما نحوه‌ نمايش يك رنگ روي مانيتور ، ممكن است در سه زمان مختلف شبانه‌روز با هم متفاوت باشد. فراموش نكنيد كه هميشه خريد يك مانيتور بهتر،  لزوما به معناي داشتن رنگ‌هاي طبيعي‌تر نيست.

ممكن است تصور كنيد اين كار به نرم‌افزار يا دانش فني زيادي احتياج دارد. ابدا اين‌طور نيست. باز هم به سراغ‌ فتوشاپ محبوب مي‌رويم. اگر روي كامپيوترتان فتوشاپ را نصب كرده باشيد به طور پيش فرض نرم‌افزار كاليبره كردن مانيتور هم براي شما نصب شده است. ‌Adobe Gamma يك كاليبره كننده‌ بسيار پرقدرت است كه از نسخه‌ي 5.0 فتوشاپ به همراه آن ارائه مي‌شود و اين مزيت را دارد كه براي هر دو سيستم‌عامل ويندوز و‌ Mac قابل استفاده است. اگر آن را در منوي‌ Start نمي‌بينيد تعجب نكنيد. از آنجا كه اين نرم‌افزار بسيار مهم است در داخل پوشه‌‌ Control Panel قرار مي‌گيرد. از منوي‌ Start اين پوشه را باز كنيد و گزينه‌‌ Adobe Gamma را كليك كنيد. ‌
 

شكل 2

‌(نكته: در صورتي كه از ويندوز‌‌XP استفاده مي‌كنيد ممكن است اين نرم‌افزار را نبينيد. با كليك كردن گزينه ‌‌ Switch to Classic View از منوي كناري، وضعيت نمايش ميان‌برها را تغيير دهيد). حتما قبل از شروع به كاليبره كردن مانيتور، چند دقيقه‌اي آن را به حال خوب بگذاريد تا همه‌چيز به حالت ثابت درآيد. هنگامي كه ‌‌Adobe Gamma را اجرا مي‌كنيد در پنجره‌ باز شده دو انتخاب در اختيار شما قرار مي‌گيرد. روش گام به‌گام يا روش كنترل دستي. پيشنهاد مي‌كنم روش دستي را انتخاب كنيد. در هرزمان كه خواستيد مي‌توانيد با كليك دكمه ‌‌Wizard،‌ به حالت گام‌به‌گام برويد. (تصوير 1)‌

در اين مرحله پنل كنترل‌ ICC يا همان پروفايل‌هاي پيش‌ساخته ظاهر مي‌شود. (بطور پيش‌فرض فايل‌هاي پروفايل ويندوز داراي پسوند ‌icm هستند) احتمالا‌ ICC مربوط به مانيتور شما به طور پيش‌فرض در داخل كادر بالايي قرار گرفته است (اگر درايور مانيتور را نصب كرده باشد). كه نمايشگر مارك مانيتور و مدل آن است. اگر آن را نمي‌بينيد با زدن دكمه‌ي ‌Load يا فراخواني پوشه‌ پروفايل‌هاي پيش‌فرض را باز كرده و به دنبال‌ ICC مانيتورتان بگرديد و آن را باز كنيد. احتمالا به محض باز كردن يك پروفايل خاص تنظيمات داخل پنجره تغيير مي‌كنند. ما در حقيقت قصد داريم اين تنظيمات را تغيير داده و با همين نام ذخيره كنيم.(تصوير 2)

شكل 3

در اين مرحله بايد مقدار كنتراست (تفاوت سفيدي و سياهي) و شدت آن را تعيين كنيد. اين گزينه دقيقا مشابه گزينه ‌‌Contrast در تلويزيون‌هاي خانگي عمل مي‌كند. شما بايد مقدار كنتراست تصوير را روي بيشترين حد آن قرار دهيد تا ميزان تغييرات اشعه‌ گاما در مراحل بعد كاملا دقيق انجام شود. منوي مانيتورتان را باز كنيد (اين منو از دكمه‌هاي تنظيم كننده‌ خود مونيتور قابل دسترسي است) و به دنبال گزينه ‌‌‌Contrast بگرديد. حالا بايد مقدار روشنايي تصوير را نيز تنظيم كنيد. مقدار آن را نيز بنا به تشخيص خودتان كم يا زياد كنيد. اين عمل را آنقدر ادامه دهيد تا نوار چهارخانه‌هاي موجود در پنل كنترل، دقيقا به رنگ مشكي و نوار زير آن نيز كاملا سفيد شود. فراموش نكنيد اگر نوار بالايي كاملا سياه شود و نوار پاييني رنگ خاكستري داشته باشد،‌‌  بدين معني است كه مقدار روشنايي مانيتور شما هنوز تنظيم نيست.(تصوير 3)

شكل 4

مقدار فسفر شيميايي در مانيتور در حقيقت نشان‌دهنده‌ محدوده‌ رنگ‌هاي نمايشي است كه شما مي‌توانيد روي مانيتور مشاهده كنيد. در اين مرحله مي‌توانيد يكي از پيش‌فرض‌هاي موجود را برگزينيد. دو پيش‌فرض معمولي در اين مرحله عبارتند از‌ EBU/ITU: و‌ Trinitron كه مي‌توانيد آنها را انتخاب كنيد. اگر گزينه‌ مورد نظر شما در اين منو موجود نيست مي‌توانيد مقدار دقيق رنگ‌هاي قرمز و سبز و آبي را به طور دستي وارد كنيد.‌
در راهنماي آنلاين ادوبي گفته شده كه در صورتي كه از مقدار دقيق اين رنگ‌ها مطلع نيستيد، مي‌توانيد از بخش پشتيباني فني شركت سازنده‌ آن سوال كنيد. بد‌نيست اين روش را نيز امتحان كنيد! (تصوير 4)


در اين مرحله بايد مقدار سايه‌ها و رنگ‌هاي مياني قابل نمايش روي مانيتور

شكل 5

را تنظيم كنيد. بدين منظور مي‌توانيد با مشخصه‌ گاما به صورت تركيبي يا خاكستري و يا به صورت جداگانه با سه رنگ جداگانه‌ي سبز، قرمز و آبي كار كنيد. اگر مي‌خواهيد سه رنگ را‌ جداگانه تنظيم كنيد گزينه ‌‌‌View Single... را كليك كنيد. سه مربع كوچك رنگي نشان‌دهنده‌ وضعيت نمايش رنگ مربوط به هركدام است. ميله‌بار زير هركدام از مربع‌ها را به چپ و راست حركت دهيد تا مربع داخلي در رنگ حاشيه ناپديد شود. ممكن است بخواهيد يك مقدار گاماي جداگانه براي ديدن تصاوير در ويندوز، انتخاب كنيد.
اين مقدار براي كامپيوتر‌هاي خانگي با سيستم‌عامل ويندوز برابر 2/2 است (توجه كنيد كه اين گزينه در ويندوز‌ NT موجود نيست). ويندوز مذكور به دلايل امنيتي امكان دستيابي ‌‌Adobe Gamma به تنظيمات سخت‌افزاري را نمي‌دهد. (تصوير 5)

شكل 6

در اين مرحله بايد سفيد‌ترين نقطه‌ قابل نمايش روي مانيتور را تعريف كنيد. رنگ سفيد روي مانيتور با مقدار حرارت تعريف مي‌شود كه واحد آن در مبناي كلوين است و تعيين مي‌كند كه رنگ سفيد مورد استفاده تا چه ميزان سرد يا گرم است! مقدار پيش فرض نقطه‌ سفيد يا ‌ White Point براي بيشتر كامپيوترها و تلويزيون‌هاي خانگي برابر‌‌ ‌‌3900K يا درجه‌ كلوين است. فراموش نكنيد از آنجا كه اين تنظيم يك تنظيم سخت‌افزاري بسيار مهم است، در صورتي كه تا قبل از اين، از آن استفاده نكرده‌ايد بهتر است در اين مرحله از تنظيمات خارج شويد و عمليت تنظيم را از همين‌جا دوباره ادامه دهيد. (تصوير 6)

شكل 7

در صورتي كه قادر به انتخاب يك نقطه‌ سفيد مناسب نيستيد روش زير را امتحان كنيد:‌
تمامي چراغ‌ها را خاموش كنيد تا هيچ نوري به سطح مانيتور نتابد.
دكمه‌‌ Measure را كليك كنيد و سپس‌ OK را كليك كنيد. سه شكل چهارگوش ظاهر مي‌شود. هدف اين است كه رنگ شكل مياني تا حد امكان به خاكستري طبيعي (بدون هيچ ته‌رنگي ) نزديك شود. سعي كنيد به صورت چشمي، تفاوت كنتراست بين خاكستري مايل به آبي و خاكستري مايل به زرد را تشخيص دهيد و سپس رنگ مياني آن را به عنوان خاكستري طبيعي انتخاب كنيد. (براي تغيير رنگ‌ها با دكمه‌هاي جهت‌دار به چپ و راست برويد) رنگ خاكستري آبي انتخاب شده را را چندبار كليك كنيد تا ناپديد شود. سپس رنگ خاكستري زرد را پيدا كرده و چندبار كليك كنيد تا آن هم ناپديد شود. حالا از ميان رنگ‌هاي مياني رنگ خاكستري طبيعي را كليك كرده و جدا كنيد. (تصوير 7)

 

شكل 8

اكنون شما تمامي مشخصات مانيتورتان را تنظيم كرديد. اين مشخصات حاوي اطلاعات مربوط به ميزان روشنايي و رنگ صفحه‌ نمايش است كه مي‌تواند بوسيله‌ تمامي نرم‌افزارهاي گرافيكي‌ كه از پروفايل‌هاي نمايشي پشتيباني مي‌كنند (همچون‌ Adobe illustrator) مورد استفاده قرار بگيرد.آخرين مرحله، ذخيره كردن اين تنظيمات است. مي‌توانيد هر نامي براي آن انتخاب كنيد. ‌Adobe Gamma از اين به بعد اين پروفايل را به عنوان پروفايل پيش‌فرض كامپيوتر شما قرار مي‌دهد. (تصوير 8)

كاربري آسان فتوشاپ‌

امير ياري
نشريه عصر شبکه - ۱ مرداد ۱۳۸۶ شماره 52

اشاره :
اين شماره به سراغ يكي از مشكلات معمول همه كاربران رفته‌ايم كه به‌رغم سادگي راه‌حل آن، بسيار مشكل‌ساز است؛ يعني تصحيح رنگ و نور عكس‌ها! دوربين‌هاي ديجيتال بسيار همه‌گير شده‌اند و اين روز‌ها تقريباً همه افراد يك وسيله ديجيتال عكس‌برداري، اعم از دوربين، تلفن‌همراه، پخش كننده موسيقي با قابليت عكس‌برداري و ... در دسترس دارند. اين دوربين‌ها معمولاً داراي قابليت‌هاي دستي نيستند و در صورت دارا بودن نيز، كاربران خانگي نمي‌توانند از همه قابليت‌هاي آن‌ها به طور كامل استفاده كنند. بنابراين طبيعي است كه همه در فكر تصحيح و ترميم روشنايي عكس‌هايي باشند كه با دوربين‌هاي خود مي‌گيرند. به‌رغم تمام ضعف‌هايي كه دوربين‌هاي خانگي دارند و با اين‌كه بسياري از ايراداتي كه اين دوربين‌ها در عكس ها ايجاد مي‌كنند قابل رفع كردن است، خيلي از كاربران تازه‌كار ترجيح مي‌دهند به جاي درگير شدن در منو‌هاي برنامه‌هاي ويرايش عكس (مخصوصاً فتوشاپ غول‌پيكر) از خير آن عكس‌ها بگذرند يا اين‌كه آن‌ها را با همان وضعيتي كه دارند، ذخيره يا چاپ كنند.

اين شماره به سراغ يكي از مشكلات معمول همه كاربران رفته‌ايم كه به‌رغم سادگي راه‌حل آن، بسيار مشكل‌ساز است؛ يعني تصحيح رنگ و نور عكس‌ها!

دوربين‌هاي ديجيتال بسيار همه‌گير شده‌اند و اين روز‌ها تقريباً همه افراد يك وسيله ديجيتال عكس‌برداري، اعم از دوربين، تلفن‌همراه، پخش كننده موسيقي با قابليت عكس‌برداري و ... در دسترس دارند. اين دوربين‌ها معمولاً داراي قابليت‌هاي دستي نيستند و در صورت دارا بودن نيز، كاربران خانگي نمي‌توانند از همه قابليت‌هاي آن‌ها به طور كامل استفاده كنند.

بنابراين طبيعي است كه همه در فكر تصحيح و ترميم روشنايي عكس‌هايي باشند كه با دوربين‌هاي خود مي‌گيرند. به‌رغم تمام ضعف‌هايي كه دوربين‌هاي خانگي دارند و با اين‌كه بسياري از ايراداتي كه اين دوربين‌ها در عكس ها ايجاد مي‌كنند قابل رفع كردن است، خيلي از كاربران تازه‌كار ترجيح مي‌دهند به جاي درگير شدن در منو‌هاي برنامه‌هاي ويرايش عكس (مخصوصاً فتوشاپ غول‌پيكر) از خير آن عكس‌ها بگذرند يا اين‌كه آن‌ها را با همان وضعيتي كه دارند، ذخيره يا چاپ كنند. 

اما فتوشاپ در كنار تمام قابليت‌هاي پيچيده خود، امكانات بسيار زيادي را هم براي كاربران خانگي فراهم كرده است تا آن‌ها نيز بتوانند از امكانات بي‌نظير برنامه استفاده كنند.

حتي نسخه‌اي از اين برنامه هم براي كاربران خانگي منتشر مي‌شود كه Photoshop Elements نام دارد و با امكانات ساده‌تر و قيمت ارزان‌تر مخصوص كاربران تازه‌كار و خانگي منتشر مي‌شود و چند سالي است كه ميزان فروش جهاني آن تقريباً هم اندازه فتوشاپ اصلي است.

اما در كشور ما به دليل ارزان قيمت بودن اين‌گونه برنامه‌هاي، استقبال از Photoshop Elements هم چندان زياد نيست و اغلب كاربران ترجيح مي‌دهند همان برنامه اصلي را روي كامپيوتر خود نصب كنند؛ حتي اگر نتوانند از بسياري از قابليت‌هاي آن استفاده كنند! همين برنامه قدرتمند، روش‌هاي ساده‌اي هم براي كاربران خانگي دارد. اين روش‌هاي ساده را ياد بگيريد!

شکل 1

فرض كنيم عكسي را گرفته‌ايد كه نور آن كافي نيست و اصطلاحاً تاريك شده است. به چنين عكس‌هاييUnderexpose مي‌گويند.

يعني نور آن‌ها زير يا كمتر از مقداري است كه براي نوردهي يا Expose عكس كافي باشد. كافي است فتوشاپ را اجرا كرده و از طريق فرمان File>Open عكس مذكور را در داخل آن باز كنيد.

حالا منوي Image را كليك كنيد. از منوي باز شده آن، گزينه Adjustment و بعد Shadow/Highlight را كليك كنيد.

پنجره‌اي كه باز مي‌شود Shadow/Highlight نام دارد و در آن دو متغير براي سايه‌ها و روشنايي‌ها دارد. با تغيير اين دو متغير مي‌توانيد به سادگي مقدار روشنايي عكس را تغيير دهيد.

البته تنظيمات داخل اين پنجره به همين دو متغير ختم نمي‌شود. اگر روي گزينه Show More Optins كليك كنيد، براي هر دو گزينه سايه‌ها و روشنايي‌ها سه متغير جداگانه پديدار مي‌شوند.

از آنجايي‌كه اين آموزش، يك آموزش سريع براي افراد تازه‌كار است، توضيح بيشتر درباره امكانات ديگر متغير‌هاي اين فرمان را به وقت ديگري موكول مي‌كنيم. (عكس 1)

شکل 2

 استفاده از فرمان قبل براي عكس‌هايي كه كنتراست رنگي زيادي دارند، مناسب است؛ مثلاً عكس هايي كه يك نفر جلوي پنجره ايستاده است و به همين دليل صورت او سياه شده است.

اما برخي از كاربران ترجيح مي‌دهند تعيين ميزان دقيق كنتراست را به فتوشاپ بسپرند. فرمان Auto Contrast در فتوشاپ، همان‌طور كه از اسم آن برمي‌آيد، مي‌تواند به طور خودكار ميزان كنتراست يك عكس را تنظيم كند.

كافي است عكس مورد نظر را در فتوشاپ باز كنيد و فرمان Auto Contrast را از همان منوي Image>Adjustment  كليك كنيد.

فتوشاپ بلافاصله نور كلي محيط را مي‌سنجد و كنتراست عكس را طوري تنظيم مي‌كند كه تيره‌ترين نقطه تصوير به رنگ سياه كامل و روشن‌ترين نقطه تصوير به رنگ سفيد كامل برسد. در اين حالت كنتراست مناسب به دست مي‌آيد. (عكس 2)

ديگر فرمان خودكار در فتوشاپ،Auto Color است. اين فرمان هم دقيقاً همانند فرمان تنظيم خودكار كنتراست، براي تنظيم رنگ خودكار عكس به كار گرفته مي‌شود. مشكل اينجا است كه اين فرمان در اغلب موارد رنگ‌ها را به صورت اشتباه تغيير مي‌دهد.

مثلاً اگر در يك محيط سرسبز، از يك شخص عكس بگيريد و با اين فرمان بخواهيد رنگ صورت، فرد را تنظيم كنيد، مطمئناً رنگ چهره بسيار بي‌درنگ خواهد شد.

شکل 3

زيرا فتوشاپ براي تنظيم رنگ كل عكس، رنگ‌هاي سبز بسيار زيادي را در عكس تشخيص داده است و درصدد است با كاهش رنگ سبز، رنگ كل عكس را تصحيح كند. به همين دليل، رنگ چهره نيز به اشتباه تخمين زده مي‌شود. (عكس 3)

فرمان تنظيم رنگ خودكار چندان كار‌امد نيست. بنابراين فتوشاپ اين امكان را در اختيار كاربران قرار مي‌دهد كه خودشان مقادير رنگي را كم و زياد كنند. تغيير رنگ‌ها در فتوشاپ از طريق فرمان Image>Adjustments>Color Balance در اختيار شما قرار مي‌گيرد.

اين فرمان به قدري مهم است كه كليد ميانبر ساده‌اي مثل Ctrl+B براي آن انتخاب شده است. يعني اگر دكمه‌هايCnotrol و B را روي صفحه‌كليد فشار دهيد، پنجره اين فرمان باز مي‌شود و مي‌توانيد رنگ‌هاي عكس را تنظيم كنيد. در اين پنجره سه متغير وجود دارد كه با آن مي‌توان شش رنگ اصلي را كم و زياد كرد.

شکل 4

سه رنگ قرمز و سبز و آبي كه در مقابل هر يك از آن‌ها رنگ مخالفشان يعني Cyne (سبز - آبي)، Magenta (سرخابي) و زرد قرار دارد. مثلاً اگر در زير نور لامپ تنگستن، عكسي كه گرفته‌ايد زرد رنگ شده است، مي‌توانيد با اين فرمان از زردي عكس بكاهيد تا رنگ آن طبيعي شود. (عكس 4)

اما تصحيح رنگ گفته شده، مربوط به زماني است كه خودتان بتوانيد مقدار خطاي رنگي عكس‌تان را تشخيص دهيد.

گاهي، عكس‌هايي را مي‌بينيد كه مي‌توانيد به وضوح خطاهاي رنگي را در آن‌ها احساس كنيد. اما نمي‌توانيد بفهميد مقدار كدام رنگ، كم يا زياد است يا اين‌كه يك رنگ را تا چه اندازه بايد كم و زياد كنيد.

شکل 5

در اين زمان مي‌توانيد از قابليت مقايسه‌اي رنگ‌ها در فتوشاپ كه با نام Variation شناخته مي‌شود، استفاده كنيد.

پنجره كاربري اين فرمان به دو بخش تقسيم شده است. در سمت چپ آن عكس اصلي در ميان شش پنجره قرار دارد كه هريك با مقداري از تغيير رنگ، نتيجه تصحيح رنگ در يك جهت رنگي را نشان مي‌دهند.

مثلاً يكي از عكس‌ها كمي زرد و ديگري كمي آبي است. مي‌توانيد هر يك از عكس‌هاي تغيير رنگ يافته را كه مي‌پسنديد، كليك كنيد تا آن عكس، به عكس اصلي تبديل شود و دوباره پنجره‌هاي تغيير رنگ در دور آن قرار بگيرند و ... .

در قسمت سمت راست هم همين روش براي تصحيح تاريكي و روشنايي وجود دارد. با اين روش مي‌توانيد به سادگي رنگ و حتي نور عكس‌هايتان را تصحيح كنيد. (عكس 5)

يكي از قابليت‌هاي بسيار كارامد براي كاربران تازه‌كار در فتوشاپ، ابزار قرمزي چشم است. برخي دوربين‌هاي سطح متوسط در هنگام فلاش زدن، موجب قرمزي چشم‌ها در عكس مي‌شوند. اين‌كه چرا اين مشكل به‌وجود مي‌آيد، از سطح آموزش اين شماره خارج است.

شکل 6

اما اين‌كه چطور مي‌توان آن را از بين برد، دقيقاً همان چيزي است كه وظيفه اين ابزار را تعيين مي‌كند. اين ابزار در زير گروه ابزارهاي Healing Brush قرار دارد.

اگر آن را پيدا نمي‌كنيد، دكمه Shift را نگه داريد و پشت سر هم دكمه J را روي صفحه كليك بزنيد تا علامت اين ابزار را كه شبيه يك چشم است در نوار ابزار ببينيد.

نوك اين ابزار شبيه يك علامت به اضافه (+) است. كافي است با اين به اضافه روي قرمزي يك چشم كليك كنيد تا بلافاصله آن را حذف كند.

دوربين‌هاي ديجيتال طوري طراحي مي‌شوند كه در موقع فلاش زدن حداقل مقدار قرمزي چشم را ايجاد كنند. اما هميشه امكان خطا وجود دارد. فتوشاپ در خدمت شما است! (عكس 6)

با اين حال فرض كنيد كه تصحيح رنگ و نور يك عكس را با روش‌هايي كه در بالا گفتيم انجام داديد و نتيجه مورد پسندتان قرار گرفت.

حال اگر تعداد عكس هايي كه به همان روش عكس‌برداري شده‌اند زياد باشد و همه آن‌ها به يك اندازه و دقيقاً شبيه همين عكس اول به تصحيح نياز داشته باشند، چه مي‌كنيد؟

شکل 7

اولين روش اين است كه همه عكس‌ها را به صورت تك به تك از لحاظ رنگ و نور تصحيح كنيد. اما فرمان Match Color از منوي Image>Adjustments به شما امكان مي‌دهد محتواي رنگي بين دو عكس متفاوت را با هم يكي كنيد.

مثلاً اگر زردي يك عكس را با استفاده از روش‌هاي بالا گرفته‌ايد و مي‌خواهيد اين كار را براي تك‌تك عكس‌هاي ديگري كه داراي ته رنگ زرد هستند اعمال كنيد، مي‌توانيد با اين فرمان كاري كنيد كه محيط رنگي تمام عكس‌هاي ديگر با اولين عكس ويرايش شده يكي شود.

براي اين كار پس از باز كردن عكس و باز كردن پنجره فرمان Match Color، از منوي باز‌شدنيِ Source بايد عكسي را كه مي‌خواهيد محيط رنگي آن به عنوان محيط رنگي منبع مورد استفاده قرار بگيرد انتخاب كنيد. در ابتدا اين منو گزينه None  يا «هيچ‌كدام» را نشان مي‌دهد.

به همين دليل، هيچ تغييري روي عكس نمي‌بينيد. اما كافي است، عكس ديگري را به عنوان عكس اصلي معرفي كنيد، تا بلافاصله تغيير رنگ را در عكس فعلي مشاهده كنيد. 

اين روش خصوصاً براي يكي‌كردن رنگ صورت در عكس‌هاي چهره بسيار كاربرد مفيدي دارد.

در چنين حالتي براي اين‌كه بتوانيد محدوده در حال تغيير را تنها به چهره افراد محدود كنيد، مي‌توانيد با يكي از ابزارهاي انتخاب، تنها صورت افراد را انتخاب نماييد و سپس از فرمان Match Color استفاده كنيد. (شكل 7)

همان‌طور كه ديديد، همه ابزارهاي فتوشاپ هم پيچيده نيست. برخي از ابزارهاي اين برنامه نه تنها كاربرد بسيار ساده‌اي دارند، بلكه مي‌توانند در مدت زمان بسيار كمي به صورت خودكار، تعداد زيادي از عكس ها ويرايش كنند.

اين شماره به جاي اجراي يك پروژه بلند، چندين پروژه كوچك را بررسي كرديم تا همه بتوانند حداقل نيازهاي خود را با اين برنامه برطرف كنند. در شماره آينده سراغ HDR و كاربرد‌هاي مختلف آن مي‌رويم؛ پروژه‌اي كه براي كاربران سطح بالا آماده شده است.

آموزش فتوشاپ: مهر طلايي

امير ياري
نشريه عصر شبکه - اول دي ماه ۱۳۸۴ شماره 19

اشاره :
مدتي قبل در حال كار روي يك پروژه گرافيكي بودم؛ يك آلبوم تبليغاتي براي يك شركت سازنده رنگ مو. شايد تا به‌حال دقت نكرده باشيد كه اغلب رنگ موهاي معمول موجود در بازار داراي حجمي برابر 100 ميلي‌ليتر هستند و به ندرت مي‌توانيد بسته‌بندي‌هايي با حجم بزرگ‌تر از اين را پيدا كنيد. خود من هم تا قبل از اين كار، از اين موضوع بي‌اطلاع بودم. دقيقا به همين دليل مدير تبليغات و روابط عمومي اين شركت اصرار زيادي داشت كه اين نكته به‌صورت يك طرح گرافيكي بسيار واضح روي تمامي صفحات تبليغاتي اين محصول اضافه شود. تا اين‌جاي كار چندان سخت نبود. اجراي اين طرح تبليغاتي زماني سخت شد كه اين آقا با مشت گره كرده روي طرح نيمه‌كاره كوبيد و گفت: "مي‌خوام يه 120 ميلي بزرگ كوبيده بشه اينجا!" چند روزي روي اين طرح فكر مي‌كردم. از سويي اضافه كردن فونت‌هاي بزرگ به صفحه، موجب از بين رفتن تعادل در طرح مي‌شد و از سويي ديگر بايد اين طرح را به اندازه‌اي بزرگ طراحي مي‌كردم كه رضايت مدير روابط عمومي حاصل شود. هيچ طرحي به ذهنم نمي‌رسيد. تا اين‌كه براي انجام يك كار پستي به اداره پست رفتم. كارمند اداره پست در حالي كه خسته شده بود، نامه‌هاي خارجي را مهر مي‌زد. اين نامه‌ها تمبر نمي‌خورند. تنها كافي‌ است هزينه ارسال نامه را بپردازيد تا كارمند اداره پست، نامه را براي شما مهر كند. روش مهر زدن كارمند بي‌حوصله اداره پست و روش مشت كوبيدن مدير روابط عمومي بسيار به هم شبيه بود. ناگهان جرقه‌اي در ذهن من نقش بست ...

(تصوير 1)

نامه‌هاي مهر و موم شده نامه‌هايي هستند كه در زمان‌هاي قديم براي ارسال نوشته‌هاي محرمانه مورد استفاده قرار مي‌گرفتند. روش كار به اين شكل بود كه يك نوع موم خاص را ذوب مي‌كردند و روي در پاكت مي‌ريختند. سپس يك مهر كاملا خصوصي را روي آن فشار مي‌دادند تا طرح روي مهر بر روي موم نرم نقش ببندد. در صورتي كه اين موم از بين مي‌رفت يا تغيير شكل مي‌داد، نشان دهنده اين بود كه نامه باز شده است و بدين ترتيب نامه از درجه اعتبار ساقط مي‌شد (البته هنوز هم در بعضي مكاتبات مهم از اين روش استفاده مي‌شود). اگرچه نه به شكل واقعي اما مي‌توان اين مهر‌ها را به‌صورت گرافيكي بازسازي كرد. در ابتدا بايد تصميم بگيريد كه بدنه مهر به چه حالتي باشد. در اين جا يك مهر دايره‌اي شكل خواهيم ساخت. براي اين‌كار يك سند 350 در 350 پيكسل با وضوح300DPI  و پشت‌زمينه شفاف بسازيد.

(تصوير 2)

رنگ پيش‌زمينه را به رنگي كه مي‌خواهيد مهر شما به آن رنگ باشد، تغيير دهيد. سپس با استفاده از ابزار
Custom Shape Tool  ياU  يك دايره رسم كنيد. براي اين‌كه شكل مورد نظر، كاملا دايره‌اي باشد در هنگام رسم، دكمه Shift را نگاه داريد. دايره رسم شده بايد با رنگ پيش زمينه پر شود. اگر در دور دايره يك خط ايجاد شده است يا دايره با رنگ پر نمي‌شود، بايد در نوار تنظيمات بالاي نرم‌افزار، دكمه Fill Pixel (سومين دكمه از سمت چپ كه آيكون مربع شكل دارد) را كليك كنيد.

(تصوير 3)

دكمه Ctrl+J را فشار دهيد تا يك لايه جديد از روي لايه فعال ساخته شود. در حالي كه لايه جديد فعال است، دكمه كنترل را نگاه داريد و روي آيكون آن لايه در پالت لايه‌ها كليك كنيد. با اين‌كار تمامي محتويات اين لايه به حالت انتخاب در‌مي‌آيد. حالا به منوي Select برويد و گزينه Modify را انتخاب كنيد. از منوي اين گزينه هم Contract را كليك كنيد تا پنجره Contract باز شود. در اين پنجره عدد 20 را وارد كنيد. پس از تاييد، دكمه Delete را روي صفحه‌‌كليد فشار دهيد تا داخل دايره خالي شود.

(تصوير 4)

از مسير Layer < Layer Style < Blending Options پنجره محاوره‌اي جلوه‌هاي آميختگي را باز كنيد و در اين پنجره جلوه‌هاي آميختگي زير را با تنظيمات داده شده وارد كنيد:

Blend Mode: Soft Light :Inner Glow، Opacity 100% ،Noise:16%،

رنگ سفيد، Size:50 ،Contour:Cone,Inverted، Anti-alised فعال، Range:Size: 36%

 Bevel And Emboss ،Soften:%10

غير فعال Use Global Light ،

Angel %63:  ،Glass Contour: Gaussian 

 رنگ High Light Mode برابر زرد با شماره f2f2e3، رنگ Shadow Mode برابر با شماره  a95f03
%Contour: Ring-Double :Contour،Range 100

دقت كنيد كه اگر رنگ ديگري را استفاده مي‌كنيد، در اين‌جا رنگ High Light Mode بايد بسيار روشن‌تر از رنگ مورد استفاده و رنگ Shadow Mode بايد بسيار تيره‌تر از رنگ مورد استفاده باشند. در اين حالت، تصوير شما بايد جلوه‌ براقي داشته باشد.

(تصوير 5)

درست است كه مهر ما دايره‌اي شكل است. اما لبه‌هاي مهر كه بيرون مي‌زند ممكن نيست به اين دقت دايره‌اي شكل باشد و احتمالا حالتي غير‌يكنواخت خواهد داشت. براي افزودن حالت موجدار به لبه‌هاي اين شكل، از مسيرFilter

(تصوير 6)

احتمالا پس از اجراي فيلتر Wave لبه‌هاي لايه زيري از زير لايه تغيير فرم داده بيرون مي‌زند. براي تنظيم اندازه اين دو لايه نسبت به هم بايد يكي از آن‌ها را بزرگ‌تر يا كوچك‌تر كنيد. به عنوان مثال مي‌توانيد لايه بالايي را بزرگ‌تر كنيد. براي اين‌كار هنگامي كه لايه بالايي فعال است، دكمه‌هاي Ctrl+T را فشار دهيد تا كادر چهارگوش تغيير اندازه در اطراف لايه تشكيل شود. سپس دكمه Shift را نگاه داريد و دسته‌هاي اين كادر را به بيرون بكشيد تا اندازه لايه بزرگ‌تر شود. سپس با زدن دكمه Enter تغييرات را اعمال كنيد.

(تصوير 7)

حالا هر متن يا شكلي را كه مي‌خواهيد روي مهر قرار بگيرد، روي يك لايه جديد وارد كنيد و جلوه‌هاي آميختگي زير را به آن اعمال كنيد:

Blend Mode: Soft Light :Inner GlowContour: Cone, Inverted، Opacity: %100 ،Noise:%15:

،Style:Inner Bevel  :Bevel And Emboss ،Technique: Chisel Hard 

Depth:100% ،Size:16 ،Soften:2 ،Angel:90 ،Use Global Light  غير فعال،

Altitude:26% ،Deep :Contour ،Contour: Cone ،Range:50% 
 

(تصوير 8)

براي طبيعي‌تر شدن مهر مي‌توانيد كمي نويز به لايه زيرين اضافه كنيد. اين نويز‌ها نشان مي‌دهد كه سطح تخت چندان هم صاف و صيقلي نيست و سطحي غير براق دارد. براي افزودن نويز به اين لايه، لايه مورد نظر را از پالت لايه‌ها انتخاب كنيد و از مسير Filter< Noise< Add Noise، كادر محاوره‌اي Add Noise را باز كنيد و مقدار كمي نويز به تصوير اضافه كنيد. مراقب باشيد اضافه كردن زياد نويز جلوه‌اي غير طبيعي به كل كار مي‌دهد.

(تصوير 9)

اكنون شكل شما آماده است. اين در حقيقت يك مهر قابل ويرايش است. بدين معني كه مي‌توانيد با تغيير لايه شكل به هر نوع نوشته يا شكل ديگر آن را تغيير دهيد. اگر آن را روي يك زمينه كاغذي قرار دهيد و كمي سايه به آن اضافه كنيد، جلوه زيبا‌تري پيدا خواهد كرد. براي تغيير محتواي داخل مهر كافي‌است يك لايه ديگر به شكل اضافه كنيد و شكل مورد نظر را روي آن قرار دهيد. سپس روي آيكون شكل قبلي كليك راست كنيد و گزينه Copy Layer Style را كليك نماييد. بعد روي لايه شكل جديد كليك راست كنيد و گزينه Paste Layer Style را كليك نماييد تا تمامي جلوه‌هاي لايه اولي به اين لايه جديد اعمال شود. پس از اين كار لايه قبلي را حذف كنيد.

طراحي آلبوم به اتمام رسيد و همانطور كه حدس مي‌زدم مورد توجه مدير روابط عمومي شركت گفته شده هم قرار گرفت. اما از من خواسته شد كه رنگ مهر مورد نظر را دقيقا شبيه به رنگ طلا درآورم. آن شخص معتقد بود كه بايد اين مهر با طلا روي تصوير كوبيده شود (با همان حركت مشت!) ولي هنوز يك مسئله كوچك باقي ماند. اين‌كه آيا از نظر علمي طلا هم مي‌تواند مثل موم روي پاكت نامه قرار بگيرد؟... كمي فكر كنيد. يك گرافيست بايد غير از طرح گرافيكي خود، به چند وجه ديگر كار هم فكر كند؟!

Halftone يك پلاگ‌اين جانبي نرم‌افزار فتوشاپ است كه البته با نرم‌افزارهاي گرافيكي ديگر مثل ULead PhotoImpact ،Corel PhotoPaint ،MicroGrafx Picture Publisher و Corel Paint Shop Pro، سازگار است. اين پلاگ‌اين مي‌تواند تصوير در حال كار را با استفاده از الگو‌هاي متفاوت، به تركيبي از نقاط بسيار ريز تبديل كند. احتمالا اين حالت را به صورت سياه‌و‌سفيد در تصاوير برخي از روزنامه‌ها و مجلات كه خواسته‌اند جلوه‌اي گرافيكي به كار ببخشند مشاهده كرده‌ايد.

مي‌توانيد با استفاده از اين پلاگ‌اين به صورتي بسيار دقيق و كنترل شده اين نقاط را با اشكال گوناگون به تصاوير مورد نظرتان اضافه كنيد. اين تركيب به عنوان يك طرح بسيار محبوب گرافيكي در طراحي لوگو‌ و آرم شركت‌ها نيز مورد‌استفاده قرار مي‌گيرد.

Halftone نه تنها مي‌تواند الگوي كلاسيك نقاط دايره‌اي شكل را بر‌تصاوير اعمال كند، بلكه داراي الگوهاي جديد‌تري همچون الگوي چهارگوش، الماس مانند و ستاره‌اي نيز هست كه اندازه و زاويه قرارگيري آن‌ها به طور كامل از داخل رابط كاربري قابل تنظيم است.
 
شما مي‌توانيد به سادگي اندازه الگو‌هاي ظاهر شده را تغيير دهيد و يا بچرخانيد. همچنين مي‌توانيد چگالي نقاط در واحد سطح را نيز افزايش يا كاهش دهيد. نقاط و الگو‌ها در اين حالت بدون ايجاد حالت دندانه دندانه در لبه خطوط مي‌توانند الگوي بسيار منظمي را ايجاد كنند.

براي نصب اين پلاگ‌‌اين كافي‌‌است فايل آن را در پوشه پلاگ‌اين‌هاي فتوشاپ كپي كنيد. گزينه اجرايي آن در منوي فيلترها و در زير‌منوي VDL Adernalin قرار مي‌گيرد. پنجره تنظيمات اين پلاگ‌اين داراي سه برگه جداگانه تنظيمات است.

در بالا، يك پنجره پيش‌نمايش با قابليت بزرگ‌نمايي تصوير وجود دارد و در سمت راست آن نيز مي‌توانيد دو رنگ پيش زمينه و پس‌زمينه الگوها را تنظيم كنيد. اين دو رنگ به صورت پيش‌فرض، روي رنگ سياه براي نقاط و رنگ سفيد براي پشت‌زمينه نقاط تنظيم شده است. در برگه Place در پايين رابط كاربري پلاگ‌اين مي‌توانيد محل قرارگيري نقاط و بزرگي آن‌ها را تغيير دهيد.
 
برگه Effect ميزان كنتراست، روشنايي تصوير نهايي و چگالي نقاط كوچك و بزرگ به‌طور جداگانه قابل تنظيم است. برگه Shapes جالب‌ترين قسمت اين پلاگ‌اين است. در اين قسمت مي‌توانيد از ميان الگو‌هاي موجود در آن، يكي را به دلخواه انتخاب كنيد و جهت قرارگيري آن‌ها را تغيير دهيد.

تمامي تنظيمات در اين پلاگ‌اين در هربار استفاده براي استفاده در دفعات بعدي ذخيره مي‌شود. وضعيت‌هاي رنگي قابل استفاده توسط اين پلاگ‌اين عبارتند از: GrayScale ،‌Duotone و RGB با عمق رنگ هشت بيتي.


اين پلاگ‌اين، ساخت شركت Vanderlee است ومي‌توانيد آن را از سي‌دي‌هاي موجود در بازار  با قيمت 20‌دلا‌ر تهيه كنيد.  نسخه دموي آن نيز از آدرس زير قابل دريافت است: ftp://ftp.vanderlee.com/pub/adrenaline/ht120d.exe