امير ياري
نشريه عصر شبکه - اول دي ماه ۱۳۸۴ شماره 19
اشاره :
مدتي قبل در حال كار روي يك پروژه گرافيكي بودم؛ يك آلبوم تبليغاتي براي يك شركت سازنده رنگ مو. شايد تا بهحال دقت نكرده باشيد كه اغلب رنگ موهاي معمول موجود در بازار داراي حجمي برابر 100 ميليليتر هستند و به ندرت ميتوانيد بستهبنديهايي با حجم بزرگتر از اين را پيدا كنيد. خود من هم تا قبل از اين كار، از اين موضوع بياطلاع بودم. دقيقا به همين دليل مدير تبليغات و روابط عمومي اين شركت اصرار زيادي داشت كه اين نكته بهصورت يك طرح گرافيكي بسيار واضح روي تمامي صفحات تبليغاتي اين محصول اضافه شود. تا اينجاي كار چندان سخت نبود. اجراي اين طرح تبليغاتي زماني سخت شد كه اين آقا با مشت گره كرده روي طرح نيمهكاره كوبيد و گفت: "ميخوام يه 120 ميلي بزرگ كوبيده بشه اينجا!" چند روزي روي اين طرح فكر ميكردم. از سويي اضافه كردن فونتهاي بزرگ به صفحه، موجب از بين رفتن تعادل در طرح ميشد و از سويي ديگر بايد اين طرح را به اندازهاي بزرگ طراحي ميكردم كه رضايت مدير روابط عمومي حاصل شود. هيچ طرحي به ذهنم نميرسيد. تا اينكه براي انجام يك كار پستي به اداره پست رفتم. كارمند اداره پست در حالي كه خسته شده بود، نامههاي خارجي را مهر ميزد. اين نامهها تمبر نميخورند. تنها كافي است هزينه ارسال نامه را بپردازيد تا كارمند اداره پست، نامه را براي شما مهر كند. روش مهر زدن كارمند بيحوصله اداره پست و روش مشت كوبيدن مدير روابط عمومي بسيار به هم شبيه بود. ناگهان جرقهاي در ذهن من نقش بست ...